Dostępność ≠ Overlay: szanuj preferencje użytkownika
Użytkownik może mieć już skonfigurowany komputer, przeglądarkę lub technologię wspomagającą: określony rozmiar tekstu, mniej ruchu, własne kolory lub sposób nawigacji. Dostępna strona powinna współpracować z tymi preferencjami, a nie decydować za użytkownika, jak ma wyglądać jego „dostępne doświadczenie”.
Dostępność nie polega na decydowaniu za użytkownika
Dwie osoby z tą samą niepełnosprawnością nie muszą mieć takich samych potrzeb. Ta sama osoba może też używać różnych ustawień zależnie od urządzenia, kontekstu lub zadania. W3C wyjaśnia, że użytkownicy zmieniają sposób prezentacji treści, aby łatwiej ją rozróżniać i rozumieć. Strona powinna szanować i wspierać te wybory.
Preferencje mogą istnieć jeszcze przed wejściem na stronę
Użytkownik może mieć skonfigurowaną przeglądarkę, powiększenie, system operacyjny, rozszerzenie lub technologię wspomagającą. W3C w UAAG wskazuje, że niektóre potrzeby, takie jak personalizacja tekstu i preferencje, lepiej realizuje agent użytkownika. Pytanie brzmi, czy strona potrafi dostosować się do już wybranych ustawień.
Personalizacja to nie to samo co naprawa
Przycisk powiększania tekstu lub przełącznik kontrastu może być użyteczny. Problem pojawia się, gdy ma zastąpić dostępną implementację. Kryterium WCAG 2.2 1.4.12 wymaga, aby ustawienia odstępów tekstu użytkownika nie powodowały utraty treści ani funkcjonalności.
„Powiększ tekst” nie zastępuje elastycznej strony
Strona może mieć własny przycisk powiększania, a mimo to psuć się przy użyciu zoomu przeglądarki. W3C wskazuje, że treść powinna dostosowywać się do zmian rozmiaru, odstępów, kroju pisma i kolorów bez utraty informacji lub funkcji.
„Ogranicz animacje” nie powinno zależeć wyłącznie od widżetu
Niektóre osoby muszą unikać ruchu wywołującego rozproszenie, zawroty głowy lub nudności. System operacyjny może udostępniać preferencję ograniczenia ruchu, a strona może ją respektować przez prefers-reduced-motion. Dokumentacja WCAG wymienia tę technikę dla nieistotnych animacji.
Jeden użytkownik może potrzebować czegoś przeciwnego niż drugi
Jedna osoba potrzebuje bardzo dużego tekstu, inna mniejszej ilości informacji, innych kolorów lub mniej ruchu. WAI-Adapt wspiera personalizację zgodnie z indywidualnymi potrzebami i preferencjami. Nie istnieje jeden uniwersalny „tryb niepełnosprawności”.
Dobra strona pozostawia miejsce dla narzędzi użytkownika
Przeglądarka, system operacyjny i technologie wspomagające są częścią środowiska użytkownika. Strona powinna z nimi współpracować: nie blokować zoomu, umożliwiać reflow, obsługiwać zmiany tekstu i respektować preferencje ograniczenia ruchu.
Dodatkowe opcje nie są problemem
Dodatkowe kontrolki prezentacji mogą być przydatne. Różnica polega na tym, kto zachowuje kontrolę i na jakiej podstawie działa personalizacja. Opcja może uzupełniać dostępną stronę, ale nie usprawiedliwiać interfejsu ignorującego preferencje użytkownika.
Projektowanie dla preferencji to projektowanie dla różnorodności
Dostępność nie oznacza tworzenia specjalnego interfejsu dla wyobrażonego użytkownika z niepełnosprawnością. Chodzi o to, by różne osoby mogły korzystać z tego samego produktu na różne sposoby. Solidne rozwiązanie potrafi się dostosować.
Dostępność ≠ Overlay
Overlay może oferować większy tekst, zmianę kontrastu lub ograniczenie animacji. Funkcje te mogą być przydatne, ale nie dowodzą dostępności. Elastyczna strona powinna respektować wybory dokonane w przeglądarce, systemie i technologii wspomagającej. Nie chodzi o narzucenie naszego trybu dostępności, lecz o poszanowanie sposobu korzystania z Internetu.
Oficjalne źródła
W3C Web Accessibility Initiative (WAI)
Presentation — How People with Disabilities Use the Web
Understanding WCAG 2.2 — Text Spacing (1.4.12)
User Agent Accessibility Guidelines (UAAG) Overview
Understanding WCAG — Animation from Interactions
Ten artykuł jest częścią serii „Dostępność ≠ Overlay”. Część 07 — Overlaye i preferencje użytkownika.